Contact: info@stichtingwittemus.nl  

HuismusBescherming NL

Stichting Witte Mus

Stichting Witte Mus » onze projecten » Ziekten monitor
de huismus | wat kunt u zelf doen | laatste nieuws | wetgeving | onze projecten | onze donateurs | over ons | contact
  onze projecten:
  01 Inside a H.Sparrows Mind
  02 Thermisch Tellen
  03 Huismus nachtblind ?
  04 Huismus onder de pannen
  05 Vliegkunstenaars ism WUR
  06 voedsel van de Huismus
  07 huismusArchief online
  08 mini musMuseum
  09 mussen bibliotheek
  10 huismussen picknick
  11 musMensen netwerk
  12 blog huismusKolonie Andijk
  13 youTube stichtingWitteMus
  14 website Stichting De Mus
  15 website Stichting Witte Mus
  16 Veilige slaapgelegenheid
  17 Huismus in de nesten
  18 veilig foerageren Huismus
  19 beeldmateriaal Kolonie Andijk
  20 ziekten-monitor Huismus
  21 Het Geel en de Huismus
  22 illegale handel Huismussen
  23 openbaar groenbeheer
  24 inventarisatie slaapplaatsen
  25 inventarisatie HuismusKolonies
  26 instandhouding Kolonie Andijk
  27 fondsen-werving
  28 public relations / publiciteit
  29 bestuurswerk Stichting
  30 forum / fora
  31 eigen onderzoek/observaties
  32 bescherming Huismus & Habitat
  33 website HuismusOnderzoek
  34 Zet de huismus op de kaart !
  35 SparrowSpeak (audio)
  36 Het Jaar Van De Huismus !



ziekten monitoring huismus

Stichting Witte Mus heeft, op voorspraak van Roy Slaterus van de SOVON, en in samenwerking met het DWHC, in 2010 een project Ziekten monitoring op het erf van de kolonie huismussen gedaan.

Een heel bijzonder en zeer gunstig resultaat daaruit, is dat huismussen tot op heden niet vatbaar zijn gebleken voor Het Geel, ondanks zeer nauw contact met een populatie duiven die door de ziekte Het Geel gedecimeerd werd.


Wil je melding maken van zieke of dode Huismussen,
gebruik dan één van deze links:

- ziekeHuismus
- dodeHuismus



Soms worden wild levende dieren ziek. Rond de kolonie huismussen zijn dat vooral de Turkse Tortel duiven. In het najaar zijn het soms huismussen zelf die ziek worden en dood gevonden worden. Maar van niet ieder dier is gezien dat het ziek was.

Soms worden verzwakte dieren al snel prooi van predatoren zoals sperwer en kerkuil of ransuil. Of de buurtkat als u de tuin daarvoor nog niet heeft afgesloten. Maar vaker trekken zieke dieren zich terug op een rustige plek. Daar kunnen ze herstellen. Of ze kunnen in alle rust sterven.
In sommige perioden kunnen er meer zieken zijn dan gewoonlijk.
Voorbeelden hiervan zijn botulisme bij waterdieren, vogelgriep, vogelTBC, Het Geel (Trichomonas Gallinea) of het Usutu virus. Voor de meeste van deze ziekten zijn huismussen niet vatbaar.
Voor ziekten die veroorzaakte worden door Salmonella (bacterie) en Coccidea Isospora (darm-parasiet) wel. Voor Aviare pokken ook.


ONDERZOEK DOODSOORZAAK
In dergelijke periodes kan het nuttig zijn uit te zoeken wat de doodsoorzaak is van de gevonden dieren. Vooral wanneer er maatregelen getroffen kunnen worden om de situatie te verbeteren.
En daarop hopen wij dan natuurlijk.

Een dergelijk project heeft Stichting Witte Mus in 2010 samen met het DWHC uitgevoerd. Het DWHC is het Dutch Wildlife Health Center, verbonden aan de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht. Daarbij onderzocht het DWHC de door ons aangeleverde kadavers op doodsoorzaak.

Een belangrijke uitkomst is dat de huismussen van deze kolonie in Andijk helemaal NIET VATBAAR zijn gebleken voor HET GEEL.
Iets waar vogelbescherming Nederland in 2009 wel dringend voor waarschuwde.

Het enige dat via laboratoriumonderzoek maar moeilijk terug te vinden is is het gebruik van gif.
Alle rapporten van dit DWHC-laboratoriumOnderzoek zullen hier zo spoedig mogelijk op de pagina worden gezet.















UITZICHT OP VERBETERING,
OF BLIJFT HET HULPELOOS


Als het echt uitzichtloos is voor de zieke mus, bijvoorbeeld doordat de mus al niet meer weg vlucht maar zich heel makkelijk laat oppakken, dan heeft de ziekte al veel schade aangericht. Je kunt dan wel met het diertje naar een gespecialiseerde vogelarts gaan, maar de kans is zeer groot dat de mus onderweg erheen of op de behandeltafel alsnog sterft. Het heeft dan op de valreep veel paniek moeten doorstaan door alle totaal nieuwe ervaringen terwijl het niet meer kan vluchten.
Ieder moet daar voor zich een keuze in maken.

Kies je er voor het dier actief te doden doe dat dan niet met een steen svp, maar kies dan een rustige manier van sterven. Bijvoorbeeld die van de Inuit, door onderkoeling.

Stadium 1 (hier zo snel mogelijk doorheen gaan)
helder bewustzijn met bibberen, de lichaamstemperatuur daalt naar 35-32 graden C in dit stadium krijgt het vogeltje het gevoel het koud te hebben, het raakt opgewonden door bewustzijn van gevaar, het krijgt een snelle hartslag, de huid wordt blauw/wit/grijs

Stadium 2
Het bewustzijn verminderd zonder bibberen, de lichaamstemperatuur daalt naar 32-28 graden C, het dier wordt slaperig, de ademhaling wordt oppervlakkig en langzaam, de hartslag wordt langzaam.

Stadium 3
De mus raakt bewusteloos, de lichaamstemperatuur daalt naar 28-24 graden C, de hartslag wordt zwak en langzaam, de ademhaling wordt onregelmatig, de kans op hartritmestoornissen wordt groot.

Stadium 4 (NIET meer wakker maken nu !!)
De mus raakt schijndood, de lichaamstemperatuur daalt naar 24-13 graden C, er treed circulatiestilstand op, het bloed wordt niet meer adequaat rondgepompt. Hersenschade ontstaat.

Stadium 5
De mus gaat dood door onderkoeling.



Vondsten (dood) 2012:
24aug2012 16:30 uur
1 juveniel mannetje in de rui, voetzolen nog gelig. En koud, maar nog slap. Oogjes nog met enige glans.
Lag bij waterbaden, op de zanderige grond. Staart in vreemde bocht. Misschien bij vlucht klem geraakt i.o.d.
Geen spoor van aviaire pokken.
  © 1997 - 2011 stichtingwittemus.nl
Design downloaded from Free Templates - your source for free web templates